เลิกกินลูกปูม้ากันเถอะ

ปูม้าถือเป็นอาหารทะเล ที่มีรสชาดอร่อยเป็นที่ชื่นชอบของหลายๆ คน (ยกเว้นคนแพ้อาหารทะเล ฮา) ปูม้าสามารถหาทานได้ง่ายไม่เว้นแต่ในห้างสรรพสินค้าทั่วๆ ไป ที่มีโซนจำหน่ายอาหาร แต่จะสดแค่ไหนเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ถ้าตามจังหวัดชายทะเลก็ยิ่งหาทานกันได้ง่าย จะถูกจะแพงก็ขึ้นอยู่กับว่า หาได้ง่ายหรือยากในช่วงนั้น

การทำประมงปูม้า เท่าที่นิยมกันทางระยองเห็นมีอยู่สองแบบคือ การวางอวน และการวางลอบ ส่วนจะวางกันตามแหล่งไหนในทะเลนั้นก็ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ และความชำนาญของชาวประมงพื้นบ้านในแต่ละคน แต่ที่แน่ๆ หากทะเลมีคลื่นลม ในทะเลไม่ค่อยใส อันนี้คนพื้นบ้านจะรู้กันทันทีว่าจะหาปูกินได้ไม่ยาก คงเดินหรือว่ายมาติดอวนง่ายกว่าปกติ การวางอวนมักจะติดปูเกือบทุกขนาด ตั้งแต่ปูเล็กยันปูใหญ่ ส่วนการวางลอบปูก็จะเข้าลอบเกือบทุกขนาดเช่นกัน

มันสำคัญอยู่ที่ว่า เวลาเก็บกู้อวนมาปลดเอาปูๆ ซึ่งต้องมาทำกันบนฝั่ง ส่วนใหญ่ปูจะบอบช้ำ แต่ถ้าคนแกะปูออกจากอวนเก่งๆ ขาปูรวมทั้งก้ามจะอยู่ครบหมด ปูที่ได้จากลอบเขาจะเอาออกจากลอบซึ่งต้องทำกันบนเรือเลย

สำคัญที่ว่าปูตัวเล็กๆ หรือลูกปูจะเอาไปไหน ถ้าทำได้เอาปล่อยลงทะเลจะเกิดประโยชน์สูงสุด จะได้ไม่ตัดตอนวงจรชีวิต ปล่อยให้มันโต แล้วขยายพันธุ์เพื่อให้ มีปูมาให้เรากินอยู่ตลอด แต่ความจริงอันน่าเจ็บปวดก็คือ หากมันขึ้นมาเที่ยวบนเรือหรือบนฝั่งแล้ว มันไม่มีโอกาสกลับไปได้อีกเลย มันไม่ใช่ปูใจแตกหนีเที่ยวไม่กลับบ้านหรอก แต่ชีวิตมันถูกตีค่าราคาต่อกิโลฯ ไม่กี่สิบบาท เอาไปทำเป็นส้มตำปูม้า, หรือปูชุบแป้งทอด

คำถามคือเราสามารถ บอกให้เขาปล่อยได้มั้ยเพื่อให้มันมีโอกาสไปขยายพันธุ์ คำตอบก็คือถ้ามันมีราคาค่างวดมันก็จะถูกแปรสภาพเป็นอาหารแน่นอน แล้วโอกาสที่ลูกปูม้าจะรอดใครจะให้โอกาสมัน คนจับ, คนขาย หรือคนกิน คำตอบในใจของแต่ละคนแตกต่างกันไปแน่ๆ

แต่ถ้าเป็นผมๆ ตั้งแต่ผมได้เรียนรู้วงจรชีวิตของมัน ผมไม่ซื้อและไม่กินปูม้าตัวเล็กแล้ว หากทุกคนทำได้อย่านี้ ต่อไปลูกปูม้าจะไม่ขึ้นมาเที่ยวบนกะละมังในตลาดอีกเลย เพราะตัวมันไม่มีราคา

Copyright © 2017. All rights reserved.